Quote: Klaus F. Hempfling



"Closeness to a horse comes only from the closeness to one's inner self."


Die magische verbinding die Klaus Hempfling heeft met ieder paard waar hij mee werkt, dat is toch waar paardenliefhebbers allemaal van dromen?
Bewust samen 'zijn' en vandaaruit de authentieke dans inzetten.



Dat begint bij bewust 'zijn' ipv 'doen', je paard ont-moeten en jezelf goed kennen op alle niveaus: lichamelijk, mentaal, emotioneel en energetisch. 
Alles is energie, ofwel vibratie, alles heeft een frequentie en het paard stemt zich erop af, reageert erop, spiegelt of evenaart die energie en voelt in de interactie met mensen of hij op die energie mee wil of kan resoneren of er juist van weg zal gaan. Dat is instictief (ofwel intuïtief) en zorgt voor, veiligheid, overleven en voorspoed. Veel mensen zijn het verleerd om zich op alle niveaus bewust af te stemmen en hun intuïtie te herkennen en te volgen. Door conditioneringen en een machtsgerichte maatschappij kunnen of durven we niet meer te voelen, want dat is erg bedreigend voor ons ego en de status quo waar we zo aan gehecht zijn geraakt. Maar, een ieder die zich aangetrokken voelt tot paarden, hun aanwezigheid, hun pure wezen, weet diep van binnen dat het ook anders kan. Vanuit diep contact met ons authentieke zelf, kunnen we alles met het paard bereiken waar we altijd van gedroomd hebben, maar nooit werkelijk hebben durven nastreven.

Wordt het niet eens tijd dat we dat nu wel gaan doen?
De paarden en ik zeggen ja! We zijn het waard!


Dus, neem die verantwoordelijkheid om je paard vanuit authenticiteit te leren leiden en te begeleiden.
Van binnenuit en maak gebruik van je innerlijke wijsheid.




Binnen HorseSense begeleid ik mensen die dieper willen gaan in hun relatie met het paard (eigen paard of niet), waarin Horsemanship en Persoonlijke Equine Facilitated Learning & Coachingsessies samen gaan. Over de werkwijze die ik daarbij toepas, kun je op deze website alles lezen. Heb je vragen of wil je een afspraak, neem dan gerust contact met me op.

Horsemanship met het Paard als Leraar

De persoonlijke benadering van HorseSense geeft je de tijd en ruimte om eerst jezelf goed te leren kennen en vanuit een authentieke verbinding te communiceren met het paard. Het paard krijgt de ruimte om te zijn wie hij is en met alle informatie die hij geeft via zijn communicatie wordt bewust omgegaan en gewerkt ipv gecorrigeerd. Zo bouw je aan een stabiele relatie met het paard, met diep vertrouwen en begrip voor elkaar.


Het antwoord op die vraag is voor mij het afgelopen jaar steeds weer opnieuw bevestigd:

Om jou! Om de persoon die ervoor kiest de interactie aan te gaan met het paard, want:

"Het is aan ons om ons paard vanuit authenticiteit te leiden en begeleiden, het is de taak van het paard om ons te vertellen wanneer we authentiek zijn en wanneer niet".

JIJ bent dus de belangrijkste persoon, hmmm, is dat niet wat egocentrisch?
Nee, juist niet, want als jouw innerlijke zelf zich mag uiten, er mag zijn en wanneer je hart klopt met vreugde,  liefde en kracht, kortom, als je in harmonie bent met je innerlijke, authentieke zelf, wat voor effect zal dat dan hebben op je paard (en de rest van je omgeving), denk je…?

Het allerbelangrijkste in jouw bestaan is de uitlijning met je authentieke zelf. 



Gewoon 'zijn' met wat is…

Als je een ongemakkelijk gevoel, emotie of sensatie voelt, is het niet meer en niet minder dan een indicatie dat je niet gesynchroniseerd bent met je authentieke zelf. Je gevoelens en emoties zijn gewoon je gids, een systeem dat je waarschuwt dat je van het pad af bent, uit balans en het spoort je aan om je opnieuw af te stemmen op je hoogste potentieel. 
Gewoon 'zijn' met het gevoel, erken en accepteer het voor wat het is en luister naar de boodschap, een boodschap die het potentieel heeft, die je de mogelijkheid geeft om op dit moment anders te handelen dan je alle andere keren hebt gedaan. Alleen door te erkennen dat het van jouw is, het te accepteren en er simpelweg mee te 'zijn', ontstaat de keuze, de keuze om dit los te laten, te veranderen of het zo te houden als je gewend bent.


Welke keuze maak jij in de relatie met je paard?
 

Afgelopen zaterdag was het dan zover. Ashley ging naar haar nieuwe kudde, de paarden van Yvonne Smit (Singlefooters) in Nijkerk. Een paar dagen voordat we zouden gaan, stond ze al twee keer aan het hek, nadat ik haar haar eten had gebracht met een blik van: "we gaan toch? Ik ben er klaar voor hoor". Heel grappig eigenlijk, want de dagen/weken ervoor wilde ze steeds juist niet met me mee en bleef ze liever in de wei bij haar kudde. Nu had ik haar al, via Intuitieve Communicatie op de hoogte gebracht van waar we naartoe zouden gaan en het leek er dus op dat ze niet kon wachten tot het moment daar was!

Op de dag zelf werd dat nog eens bevestigd, want ze liep echt zo in 1 keer de trailer op, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Wel een beetje nerveus voor de reis, maar goed, dat is logisch, had ze alle vertrouwen in ons dat dit wel goed zou komen. Voorheen ging ze altijd een beetje aarzelend of met boosheid uiteindelijk toch de trailer dan maar op, maar deze keer dus compleet in vertrouwen in 1 keer erop. Martin, mijn man, leidde haar op een hele rustige manier de trailer in, alsof ie dat al jaren deed, heel fijn om zo te ervaren!
Later in de auto sprak ik met hem erover en vroeg hem: wat had je precies in gedachten toen je haar zo de trailer in leidde? Hij zei: "we gaan dit gewoon doen, jij gaat de trailer in, je mag je tijd nemen, maar je gaat er in ieder geval wel in". De reden dat ik hem deze vraag stelde, was omdat ik had gevoeld en gezien dat zijn intentie heel sterk, maar vriendelijk was en daar reageerde Ashley zo goed op. En dat gevoel klopte dus, heel mooi voorbeeld van intentie, emotie-beheer en innerlijke kracht. Dank je wel Martin, voor deze prachtige 'demonstratie'.

Ook wel bijzonder om te vermelden, normaal laad ik Ashley zelf en, zoals altijd met je eigen paard, daar ben ik altijd wel wat nerveus over. Deze keer was ik ook wat nerveus maar heel zeker dat ze gewoon gemakkelijk de trailer op zou lopen, mede door de voorbereiding die ik had gedaan in de Intuitieve Communicatie met haar. Maar goed, deze keer wilde ik haar gewoon zelf laden, maar toevallig kwam het zo uit dat Martin haar even vast moest houden en alvast doorliep met Ashley. Tegen de tijd dat hij bij de trailer aankwam, zag het er zo rustig en zelfverzekerd uit, dat ik hem aanspoorde maar gewoon door te lopen. Ook weer een mooie les in vertrouwen op je intuïtie, dit voelde gewoon als het juiste om te doen op dat moment, ondanks dat hij totaal geen paardenervaring heeft

Eenmaal aangekomen in Nijkerk, na het uitladen, ging ze direct grazen, de kudde in een ooghoek in de gaten houdend. In eerste instantie even achter een draadje kennismaken met de paarden die durfden te komen kijken (Ventura en Iskaldur). Dit verliep allemaal zo rustig dat het al snel goed voelde om haar in de kudde erbij te zetten. Belleza met haar veulen Freya bleef op een veilige afstand, maar de rest kwam al snel even kijken, alles heel rustig. Tot het moment dat Ashley de rest van de kudde aan de andere kant ontdekte, waaronder die prachtige stud Macho. Ze waren op slag verliefd en staan sindsdien vaak naast elkaar (met het pad ertussen natuurlijk) te soezen en verliefd naar elkaar te kijken. Op een gegeven moment voelde Iskaldur zich ook een echte hengst en wilde Ashley steeds bij Macho wegdrijven om haar voor zijn eigen kudde te 'claimen'. Haha, grappig hoor zo'n kleintje die zo'n groot paard wil bezitten. Hij is tenslotte nog maar 3 maandjes oud, maar al een echte hengst aan het worden

Mylla, zijn moeder, vind het allemaal wel goed, maar zodra Ashley hem iets te direct wegstuurt naar haar zin, komt ze tussenbeide om haar veulen te beschermen. Alles heel rustig en kalm, maar wel heel duidelijk. Na een tijdje was alles helemaal rustig en ging ieder weer zijn eigen gang. De volgende ochtend, toen ik aankwam, stonden alle paarden als 1 grote kudde heerlijk bij elkaar te soezen, met Ventura, Iskaldur, Freya en Macho liggend op de grond en Ashley stond er gewoon middenin.
Dit wat hartverwarmend om zo de kudde binnen te komen!

Wat fijn dat alles zo op z'n plek valt nu.
Dit voelt zo goed!

Gisteren heb ik mijn eerste moment van samen 'zijn' met Spirit en Souris (uit de kudde van Yvonne), ervaren en dat wilde ik hier even met jullie delen.

Spirit

Spirit is een heel lief en gevoelig paardje, ietwat introvert, want ze laat niet snel zien dat ze iets eng vind, maar als het dan teveel wordt, schiet ze in de stress. Ze heeft weinig zin in mensen momenteel, ze heeft duidelijk tijd nodig om mensen weer te leren vertrouwen, niets te moeten en gewoon samen te kunnen 'zijn' met mensen ipv hard werken. Eerst ben ik bij haar gaan zitten in het aparte weitje, ze wilde niet bij me zijn en ging verderop grazen. Toen voelde ik enorm verdriet opkomen en pijn in mijn keel en achterhoofd, ik heb gehuild en het lied van Shaina Noll kwam boven: "You can Relax now, come on and open your eyes …" Dit zingen, bracht verlichting,. Ik voel dat dit een stukje van mij was, maar zeker ook van haar. Op dat moment kwam ze direct naar me toe en ging, op een klein afstandje naast me grazen. Daarna heb ik gewoon even met haar gewandeld en haar laten zien dat ze niets hoefde. Lekker grazen in het hoge gras, maar verder weg van de kudde vind ze toch wel spannend. Deze eerste keer leid ik haar dus niet te ver van haar vertrouwde kudde. Ze is zo lief, maar als ze onzeker wordt en wil laten zien dat ze het niet eens is met mijn voorstel om verder te lopen en verderop verder te grazen, gaat ze happen. Dan zet ik gewoon duidelijk mijn grens, vind het prima dat ze zich uit, wordt niet boos en blijf authentiek kalm. Dat kalmeert haar ook weer en een eerste acceptatie van mijn leiding en aanwijzingen dient zich aan: ze ontspant en gaapt zelfs even heel diep. Dan nog even grazen, en dan is deze 'sessie' klaar….

Souris

Zij komt uit zichzelf naar me toe. Het komt in me op dat ze aanvoelt aan dat ik iets anders wil dan anders, niet hard werken of zomaar wat doen omdat ik het zeg. Zij heeft veel in zich opgeslagen en daar is ze moe van geworden, heeft nergens zin in en om te laten zien dat ze zich niet laat 'controleren' door mensen, duwt ze liefst tegen druk of 'moeten' in welke vorm dan ook in. Ze gaat graag met me mee, maar zodra ze door heeft dat ik de leiding heb en haar dus ook een bepaalde kant op wil sturen, gaat ze in verzet en staakt ze, stopt gewoon, doet niets meer. Souris heeft dan op zo'n moment een vriendelijke maar gerichte en duidelijke aanmoediging nodig in de vorm van leiderschap met intentie: dit is wat we nu gaan doen, PUNT. Zonder emotie, zonder oordeel, dit is gewoon wat we doen, die kant op en niets anders. Het duurt een tijd voordat ze dat volgt, ik wacht geduldig, geef haar alle ruimte zich te uiten, maar de enig juiste weg voor dat moment is waar ik mijn intentie op heb gezet, vooruit en niet door mij heen. Na een tijdje zo met haar gewandeld en afwisselend gegraasd te hebben, blijft ze wederom stilstaan en zie ik haar 'denken'. Zodra ze zacht wordt, geef ik haar een uitgebreide beloning via mijn stem en laat haar nog even grazen, dan wil ze weer terug naar de kudde en dat doen we. Ze heeft stof tot nadenken. Ik voel dat ze veel tijd nodig heeft om dit soort dingen te verwerken, dus geef haar die tijd, als paard.
Grappig, later liep ik nog even door de wei en toen kwam ze met gespitste oortjes naar me toe, alsof ze wou zeggen, ik begrijp jou, jij begrijpt mij, geef me maar wat tijd, maar dit wordt wel wat tussen ons. Leuk!
 

Excerpt from the newsletter from Kathy Pike:

Hello Everyone!
I am home in Colorado after another great trip to the Netherlands.

I lived in Kootwijk for three weeks offering Coaching With Horses programs. Reggie (program assistant) and I are on the left riding our bikes from the barn – we felt so Dutch!

One of the Apprentices, Cornelia Roulet, came away with some truly beautiful photographs that are in this newsletter. Thank you for sharing, Cornelia!

Many thanks also go out to Mila , Jen, Suzanna, Rebekka, and Monique (all Apprentices) for your support for the programs with the Europe Programs! Group shot below (Mila Mook, Monique Fisher, Suzanne Verhoog, Eliane Bernard, Kathy Pike, Reggie Hausler, Beth Godwin, Jen Cherry):

The horses continue to amaze me as they each offer their unique lessons and way of teaching to humans.  Suzanne hangs with Yellow and Milliton, two fantastic horse teachers.  Yellow was one of my favorites.  A buckskin pony mare she is clear about how she wants to be treated, yet generous in working with her students.  She was perfect for the Level Two active work.  Can you see, feel and hear what a horse is telling you or are you stuck in old methodology?

Below is Eliane (from Spain) with Sanchez– an amazing Andalusian teacher. I have never seen a horse instantly and completely mirror the energy of the human. I LOVED this guy! He became one of our most dependable and willing teachers.

The next programs in Europe will be in August. Be sure to keep an eye on the Coaching With Horses Calendar and the newsletter for schedule updates.