• Reacties: 0
  • 30 September 2014 23:18
  • in Horsemanship
  • door Monique
  • Bezoeken: 1812
  • Laatst bewerkt: 30-09-2014
  • (Huidige waardering 0.0/5 Sterren) Totaal aantal Stemmen: 0

JA! zeggen tegen mijn bestemming in werken met mens en paard

0 0
JA! zeggen tegen mijn bestemming in werken met mens en paard.

Al lange tijd weet ik wat mijn bestemming is in dit leven. Waarvoor ik hier ben, wat ik wil ervaren in dit leven.

Vanuit mijn eigen verbinding met het hart, mensen begeleiden in hun proces van het (opnieuw) in verbinding komen met zichzelf en van daaruit de leiding te nemen over hun leven. Ofwel, mensen helpen om in hun zelf-leiderschap te gaan staan en hun eigen bestemming te volgen.


En dat doe ik voornamelijk via de verbinding met het paard.

Als ervaringsdeskundige met mijn eigen paarden.
En als coach voor mens en paard*.

Waarom in interactie met een paard?

Eigenlijk is het heel simpel: ik heb op mijn pad in het werken met paarden zelf keer op keer ondervonden dat als het paard mijn leiderschap in volle overgave kan volgen, dan klopt alles van binnen bij mij ook. Dan volg ik ook mijn eigen leiderschap, in verbinding met mijn hart, en daarom kan het paard zich daarbij aansluiten en mij volgen in alles wat ik van hem vraag samen te doen.
In volle overgave? Ja, maar dan niet vanuit dominantie of een moeten, maar vanuit het hart, in veiligheid en vertrouwen. Het paard kan dan, vanuit dat gevoel van veiligheid en vertrouwen, de bereidheid in zichzelf vinden om jouw leiding te volgen en te doen wat je van hem vraagt in het fysieke werk samen. Pas dán is er ware verbinding in mind, body en soul.

En dat is waar ik naar streef in mijn leven, ik heb een enorme drive om alles te doen vanuit die complete verbinding in mind, body en soul. En diezelfde drive is voor mij de bron om in verbinding met mijn paarden, maar ook met de mensen om me heen, juist daarnaar op zoek te gaan.


In proces

Vol JA zeggen tegen mijn bestemming is tot nu toe echter een behoorlijke uitdaging gebleken. De NEE kwam er onherroepelijk steeds bij als ik op het punt stond een duidelijke doorbraak te maken en er echt volledig voor te gaan.

En een tijdje geleden heb ik in de hartcirkel bij Gabi Schmitter en Mario Fortunati ontdekt wat het nu is dat ik hiertegen toch steeds maar weer NEE bleef zeggen. Er is veel gebeurd in de cirkel, en daarmee is een proces van loslaten van de Nee en in volle overgave Ja blijven zeggen, in gang gezet. Een proces waar ik nu heel bewust bij aanwezig zal moeten blijven om te volgen wat zich werkelijk aan me openbaart. En dat is wat ik nu doe, mede door dit artikel te schrijven én te publiceren.

Wat er in de cirkel is gebeurd, blijft in de cirkel, dat is hoe de kracht van de cirkel werkt, ook daarbij gaat het om veiligheid en vertrouwen onderling. Maar hoe ik dit proces van daaruit verder doorpak, deel ik graag met je, om ook jou te inspireren jouw innerlijke leiding te volgen, te leven vanuit je hart en jouw bestemming te leven.

Hart versus Hoofd
De respons vanuit mijn hart op de vraag; "moet ik doorgaan met het verder ontwikkelen van mijn activiteiten binnen mijn bedrijf HorseSense om mens en paard te coachen?", is:
JA! dit klopt, hier ga ik voor, hiervoor ben ik gekomen, dit is wat ik te doen heb.

De reactie vanuit het hoofd, ofwel het geconditioneerde zelf is :
NEE, niet doen, dat is gevaarlijk!

De emotie angst komt nu op en houd me tegen te gaan voor wat mijn hart me ingeeft.

Om je te helpen begrijpen wat mijn proces hierin nu eigenlijk is, allereerst een heel klein stukje theorie over hart en hoofd. Over innerlijke leiding vanuit het hart, versus conditioneringen vanuit het hoofd:

Het hoofd, ofwel het geconditioneerde zelf, reageert vanuit overtuigingen/aannames en ervaringen uit het verleden en baseert zijn keuzes altijd hierop. Zo heb ik ooit logischerwijs eerder in mijn leven diverse ervaringen gehad waarin ik JA heb gezegd tegen iets waar ik eigenlijk (een beetje) bang voor was. Ik heb dat toen met wilskracht en/of een gevoel van verplichting gedaan zonder (bewuste) verbinding met mijn hart. Dit soort ervaringen worden dan letterlijk opgeslagen in het lichaam, in het celgeheugen. En elke keer als je dan in een situatie komt waarin je dezelfde gevoelens ervaart, in dit geval de angst die opkomt als ik volledig JA zou willen zeggen, herinnert je lijf je eraan dat je het beter niet kan doen, want het resultaat was destijds een gevoel waar je je niet prettig en soms ronduit verschrikkelijk bij voelde. Dit zijn stuk voor stuk traumatische ervaringen geweest, in verschillende gradaties van klein tot groot. Mijn ervaringen uit het verleden, stoppen mij nu dus om volledig JA te zeggen tegen datgene waar ik nu vanuit het hart heel duidelijk JA tegen zou willen zeggen. Het verlangen, de drive om echt mijn hart te volgen en duidelijke vorm te geven aan mijn bestemming is nu groter dan ooit, maar mijn conditioneringen houden me (nog) tegen.

De boodschap is nu duidelijk:

1. de (emotie) angst heeft als boodschap: niet doen, dat is (levens)gevaarlijk!

2. de boodschap van het hart: doen! maar wel heel bewust en met liefde en aandacht voor je angst.

Dus dat is wat ik nu doe:

Sinds de hartcirkel ben ik in proces gegaan en sindsdien is er veel slijm opgehoopt in mijn longen en ben ik wat hees geworden van het hoesten. Mijn lichaam houd me letterlijk tegen, want hierdoor adem ik moeilijker ben ik sneller vermoeid en is mijn stem af en toe erg hees of soms echt even heel zacht. Maar ik ervaar door wat er in de hartcirkel gebeurd is vanuit mijn 2e chakra en vanuit het hart zo'n duidelijke JA en een enorme kracht die daarvan uitgaat, daar kan ik echt niet meer omheen.

Er is dus tweestrijd in mijn lijf. En tijdens een boswandeling een paar dagen geleden heb ik die tweestrijd heel duidelijk gevoeld en maar eens toegelaten.

Dit is wat er gebeurde:

Ik wandelde met een zekere tegenzin met de hond het bos in. Ik voelde me te moe om echt ver te gaan wandelen, maar had van binnenuit (hart) wel een echte geïnspireerde impuls om het te doen. Dus deed ik het. Maar tijdens het wandelen ontdekte ik ineens dat ik daar wandelde vanuit Wilskracht. De Wilskracht kwam vanuit het hoofd, vanuit mijn schouders, vanuit de bovenkant van mijn lichaam en kostte me erg veel energie. Ja niet zo gek dat ik dan niet zover wilde lopen. Maar, bedacht ik me, ik loop hier toch, omdat ik die impuls kreeg? Die kwam echter niet uit mijn hoofd. En op dat moment ging het lichtje aan. Oh ja, dat kwam vanuit mijn hart! Ik ging stilstaan en voelde even heel goed waar ik in mijn lijf zat. Ik zat in mijn hoofd, kwam nu naar mijn lijf en bleef hangen ter hoogte van mijn longen. Daar kwam het verdriet, de tranen gingen stromen, ik gaf er even aandacht aan en voelde dat dit alles me iets duidelijk wilde maken en had er even aandacht voor in dat moment. Verder scannend door mijn lijf, nadat ik dat even heb laten stromen, voelde ik veel ruimte en openheid in mijn tweede chakra. Ik voelde er lichtheid, rust en een beweging. Toen ik me daarop richtte, ging ik weer lopen, dat was de impuls die ik erbij voelde. Al lopend, maakte ik weer contact met mijn longen en voelde de impuls om het volgende te doen: vanuit mijn tweede chakra voel ik de impuls om te lopen, maar vanuit de longen de impuls om te stoppen. Ik heb deze twee in gedachten met elkaar verbonden en toen kwam de angst. Ik werd heel benauwd en kon bijna niet meer ademen. Een herkenbare reactie van mijn lichaam. Nu kwam het erop aan bewust te blijven. De reactie vanuit de conditionering zou namelijk zijn: op wilskracht toch doorgaan! Gewoon wel doen. Maar daarmee zou ik mezelf opnieuw traumatiseren. Nee, deze keer voelde ik dat ik het anders kon doen, anders moést doen. Deze keer voelde ik hoe ik mijn tweede chakra kon verbinden met mijn hart en via mijn hart met mijn longen. En zo bleef ik even staan. Observerend wat hier in mijn lijf nu gebeurde. En zo voelde ik de impuls om weer te gaan lopen, de energie volgend, vanuit mijn tweede chakra, naar mijn derde chakra, het chakra waarin de geïnspireerde impuls omgezet wordt in actie en ik volgde van daaruit de verbinding met het hart en de verbinding met de longen, die angst. Ik merkte dat de angst er nog was, maar dat het zich 'gezien' voelde, serieus genomen. Als het ware nam ik via mijn tweede, derde en hartchakra die angst aan de hand en zei: kom maar, we doen het samen, stap voor stap, niet te snel, ik blijf bij je tot je voelt dat je het zelf kan. En zo begon ik te stappen, steeds iets sneller, en vooral zoveel lichter. Met zoveel meer gemak, en vanuit zoveel vreugde, het voelde zo fijn!

Terug in de auto ging ik er even voor zitten om te voelen wat er nu was gebeurd. En in verbinding met mijn tweede chakra en mijn hart, kwam de impuls om dit alles even door te laten 'processen', gewoon te laten voor wat het is. Aandacht te geven zodra het aandacht nodig heeft en daar dan ook echt even de tijd voor te nemen, en verder niets. Niet fixen, niet oplossen, gewoon laten gebeuren.

En ja, daar was dan direct een volgende impuls: ik moest dit gaan opschrijven en delen! Dit moet ik delen, allereerst met alle deelnemers van de hartcirkel, maar ook met anderen, met geïnteresseerden in mijn werk. Hierbij dus het resultaat.

Zelf-Leiderschap

Het proces is in volle gang en nu is het aan mij om alert te blijven volgen wat mijn lichaam me aangeeft zodat ik weet wat de volgende stap is.

Dát is (zelf-)leiderschap. Bewust aanwezig zijn met dat wat je lichaam je aangeeft en volgen waar de energie die in je lichaam stroomt vanuit die aandacht, je naartoe leid. Het begint dus bij lichaamsbewustzijn.

De stappen zijn dan als volgt:

1. Opmerken, je bewust worden

2. Er bewust bij aanwezig blijven, vanuit een aanschouwers positie

3. Vanuit die positie opmerken wat er gebeurt:

- Waar ben ik in mijn lichaam?

- Wat voel ik daar?

(beschrijf sensaties, blijf weg van interpretaties en conclusies)

- Aanschouw dat wat je voelt en merk op of er een beweging in zit, of je een impuls krijgt van daaruit om iets te doen, zeggen/uitspreken, bewegen

- Volg die beweging heel bewust, eventueel in slow motion, zodat je het heel bewust doet en niet gewoon maar er uit gooit omdat het zo rottig voelt, kortom, geef de beweging, de impuls liefdevolle aandacht

- Breng dit wat je volgt in je lijf, nu bewust in verbinding met het hart en observeer wat er dan gebeurt, welke impuls er dan in je opborrelt. Als je niet weet hoe, geen zorgen, de intentie om er met liefde en aandacht bij te blijven en niet bij weg te gaan is al voldoende, laat het maar gebeuren.... zonder het te willen wegstoppen, ervoor te vluchten, het te veranderen, anders te maken dan dat het is.

- blijf volgen wat er in je lijf gebeurt en neem de geïnspireerde actie, NU

(dit kan zijn, een volgende stap, of juist even helemaal niets, rusten, ontspannen, dan is dat wat er prioriteit heeft)

4. Gebruik je lichaam, kom in actie (of juist die ontspanning/rust) en blijf er bewust bij met je mind, met je aandacht.

5. Terwijl je in actie bent, blijf je bewust aanwezig bij wat er NU is, of moet gebeuren. Zo volg je bewust je impulsen en weet je precies wat je moet doen, nu, en nu, en nu.... Vertrouw op deze wijze op je impulsen, dan vertrouw je op jezelf.

6. Komt er stagnatie, voelt het niet meer als vanzelf, als in flow? Neem dan NU direct weer even bewust de tijd om hier aandacht aan te geven, op dezelfde manier, vanaf stap 1.


De vertaling van deze fysieke ervaring, dit proces, naar het leven en werken vanuit mijn hart met mijn bestemming is voor mij nu zo klaar als een klontje. Bewust aandacht geven aan dat wat er in mijn lijf is, is niet nieuw voor me. Maar het bewust verbinden met de energie van mijn hart en mijn tweede chakra en dus met liefde benaderen, om vervolgens vandaaruit te voelen wat er dan 'wil gebeuren', dat geeft me echt zoveel meer kracht en maakt alles veel lichter! Zo klopt het! Zo volg ik mijn bestemming met passie en meer gemak. Dan ben ik dus leider van mijn eigen leven.


De vertaling naar de samenwerking met het paard

En ook de vertaling naar een betere samenwerking tussen mens en paard is nu weer extra duidelijk. Als het paard, net zoals mijn geconditioneerde zelf, zich veilig leert te voelen en leert te vertrouwen op wat ik van hem vraag te doen, net zoals mijn hart me vraagt haar te volgen, dan is dat toch de ultieme basis voor ware samenwerking? Dat wil toch iedereen?
Met die veiligheid en vertrouwen als basis, kun je als mens namelijk je leiderschapskwaliteiten in verbinding met het paard steeds verder uitwerken. Jazeker! Vanuit mijn HorseSense benadering heb ik namelijk ontdekt dat de samenwerking met een paard bij uitstek dé vorm is om zelf bewust aanwezig te leren blijven en jouw innerlijke leiding te blijven volgen, ondanks tegenslagen van buitenaf die je telkens in emotie brengen en je afleiden van jouw bestemming. Voor het paard is het namelijk zo dat om jouw leiderschap te kunnen blijven volgen en zich als een partner echt bij je aan te (blijven) sluiten, ook in het meer actieve werk, hij niet alleen veiligheid en vertrouwen nodig heeft, maar ook wederzijds respect en de vaardigheid om jou te kúnnen volgen. Ook wanneer het voor hem moeilijk of spannend wordt. Juist in die momenten is het van belang dat jij er als leider voor hem bent. Zodat je hem kan begeleiden om door zijn angst in de vorm van zijn vlucht- en vecht- en bevries mechanismen heen te komen. Net zo goed als ik mijn angst bij de hand nam om dit proces samen stap voor stap te doen. Om bij jou aanwezig te blijven en terug te komen in het vertrouwen en van daaruit actief te volgen en te blijven volgen.

Wat je daarvoor moet doen, wie je moet zijn, waar je moet zijn, wanneer en waarom, ieder moment opnieuw, zijn vragen die een antwoord krijgen zodra je deze weg vanuit het hart met je paard inslaat.


Ik kan nu volmondig zeggen: JA! Ik ben er klaar voor om samen met jou te ontdekken wat jouw mogelijkheden zijn, in samenwerking met het paard.

Tuurlijk vind ik het nog spannend af en toe, vooral nu de groep geïnteresseerden in mijn werk steeds groter wordt. Maar dat is OK, het is deel van míjn proces en wordt stap voor stap steeds iets makkelijker.


Durf jij de uitdaging ook aan? De paarden en ik nemen je graag mee ....

* Ik begeleid voornamelijk ruiters met eigen paard die een betere band en communicatie met hun paard willen, maar ook mensen zonder eigen paard zijn welkom, mijn eigen paarden kan ik daar waar het klopt, ook inzetten.




Deel:  
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

Nog geen reacties...

Laat een antwoord achter

Naam: Required Field.
E-mail: Required Field. Niet Zichtbaar
Website:
Captcha Code: Required Field.
Reactie: Required Field.