• Reacties: 0
  • 15 March 2015 13:35
  • in Horsemanship
  • door Monique
  • Bezoeken: 1119
  • Laatst bewerkt: -/-
  • (Huidige waardering 0.0/5 Sterren) Totaal aantal Stemmen: 0

Van Overleven naar Beleven, via het Hart van het Paard

1 0
Jij hebt je op jouw weg met paarden vast ook wel eens afgevraagd "Waarom reageert mijn paard nu eigenlijk zo? Wat gaat er fout en waarom doet hij niet wat de bedoeling is?" Ik in ieder geval wel. En in eerste instantie triggert deze vraag bij ons mensen vaak de impuls om op zoek te gaan naar een verklaring en analyse van wat het paard doet en de daarbij behorende 'oplossing' voor het probleem. Die oplossing vinden we dan meestal in iets dat we het paard anders laten doen, zodat we de fout corrigeren. Want, zo is onze gedachte, zoals hij nu doet, kan ik niet werken en bereik ik nooit mijn doel!

De vraag is in mijn huidige beleving niet meer zozeer wat er 'fout' gaat en hoe ik dat op kan lossen, maar de vraag die ik sinds een aantal jaren vanuit de HorseSense benadering stel is: "Wat heeft mijn paard in dit moment VAN MIJ nodig om uit zijn overlevingsmodus te komen, zich (opnieuw) te verbinden met mij en in verbinding te blijven?" Het paard reageert nl. puur vanuit zijn natuur als paard. Een paard is een hoogsensitief wezen dat vanuit zijn natuur als vluchtdier altijd als eerste zal reageren vanuit zijn primaire overlevingsmechanisme: vluchten. Dat is een instinctieve reactie die je het paard niet kan aanrekenen als fout of ongepast. En als het paard door de situatie niet kán vluchten, dan zal zijn tweede mechanisme in werking treden: vechten. We zien dit vaak terug als oppositie, verzet tegen het werk of wat we van hem vragen. Soms omdat hij het gevraagde letterlijk fysiek (nog) niet kan, maar meestal wordt dit mechanisme getriggerd bij het paard omdat hij het gevraagde emotioneel, mentaal (nog) niet aankan. En de oorzaak daarvoor ligt in het feit dat er niet aan de  basisvoorwaarden is voldaan: zich veilig en vertrouwd voelen in de verbinding met ons. Zolang dit (nog) niet (volledig) aanwezig is, zal hij altijd overleven 'verkiezen' boven samenwerken. Het 'vechtmechanisme' wordt door ons mensen overigens vaak geïnterpreteerd als een 'niet willen' en dus zetten we dan vaak enigszins gefrustreerd nog even door.
Nu ben ik er zeker niet voor om het gevraagde zomaar op te geven en niet even door te zetten. Maar dan wel graag zonder de frustratie en met de juiste intentie, nl.: het paard helpen zich af te stemmen i.p.v. het gevraagde af te dwingen. Wij moeten onszelf daarvoor ontwikkelen tot een veilige, empathische en eerlijke leider voor het paard, want dan kunnen we hem helpen om voorbij de angst en ín verbinding te komen, om zo samen weer een stapje verder te komen in ons leerproces.
Helaas gaan we als mens in onze veelal onbewuste omgang met het paard vaak zelfs nog een stapje verder. We zetten met onze rechtlijnige, oplossings- en prestatiegerichte aard nog even door en brengen daarmee het paard tot het punt dat hij zijn derde en laatste overlevingsmechanisme in moet zetten, nl. 'bevriezen'. Dat uit zich dan in een paard dat heel gespannen is in zijn hele lijf, verstijfd en/of niet meer voor of achteruit wil (of dus eigenlijk niet kán). Soms zelfs tot vallen op de grond aan toe. Dit is dus geen 'trucje' van het paard om maar 'onder het werk uit te komen', het is in veel gevallen het laatst mogelijke redmiddel dat een paard heeft om te overleven en aan ons te communiceren: 'ik kan dit niet!'.
Als het paard al zover is dat hij tot dit mechanisme moet overgaan, dan zijn wij als mens in de interactie met hem al aan erg veel signalen en mogelijkheden voorbij gegaan en kun je ervan uitgaan dat het een lange weg terug zal zijn naar veiligheid en vertrouwen. 



Helaas, ik moet bekennen dat ik in het verleden ook zover gekomen met mijn Shire merrie Lady Ashley. Want pas toen ik in het bos met haar ging rijden en zéér gefrustreerd op nog geen 300 meter in het bos vlak voor een plas water stil stond met haar en ik haar, wat ik ook deed, niet voor of achteruit kon krijgen, drong het tot me door: "IK moet het anders doen!" Zij heeft MIJ nodig, zij moet op mij kunnen bouwen, op mijn verbinding vanuit mijn hart. Ik was nl. alleen maar bezig met ideeën en concepten vanuit het hoofd, gebruik makende van fysieke dwang en machtsmiddelen. Ten eerste besefte ik eindelijk dat ik het zo nooit kon 'winnen' van een paard van ruim 800 kilo, maar bovenal ontdekte ik: 'dit voelt niet goed in mijn hart!'

Door me de afgelopen 8 jaar, sinds dat bewuste moment te begeven op een hele ander weg, nl. de 'Weg van het Paard', is het me inmiddels is het mij duidelijk. Wij kunnen van het paard leren om onszelf af te stemmen, in het moment. Wij kunnen leren via de verbinding met het paard om, zodra ons overlevingsmechanisme intreed, er niet in te blijven hangen, maar ons af te stemmen op ons zelf, op onze eigen innerlijke veiligheid en zelfvertrouwen. En met dié vaardigheid kunnen wij dan uiteindelijk het paard weer leren zich af te stemmen op onze zuivere intenties en erop te vertrouwen dat ze op ons kunnen rekenen als leider en als steun en toeverlaat in al die spannende situaties die we samen tegenkomen in de uren die we samen doorbrengen. 
Het paard zal ons daarin natuurlijk niet zomaar vertrouwen, want zijn veiligheid staat op nummer 1 en zijn overlevingsmechanismen zijn heel sterk en zeer vlug geactiveerd. Het is aan ons om hier heel alert en sensitief in te zijn, ons in het contact met hem daar constant op af te stemmen om te herkennen waar het paard van moment van moment is, te weten wat het paard in dat moment nodig heeft en daarnaar te handelen. Daarmee kunnen we het paard er keer op keer weer van overtuigen dat wij zijn vertrouwen en het leiderschap in onze relatie met hem, waard zijn, dat hij veilig is bij ons en ons kan vertrouwen. Daarvoor is constante, ontspannen(!) en bewuste aanwezigheid in het moment nodig. En die vaardigheid groeit naarmate we meer en meer bewustzijn en kennis ontwikkelen. Bewustzijn, niet alleen fysiek, maar ook op emotioneel, mentaal en energetisch vlak. En kennis o.a. over het feit dat wij, net als paarden, van nature handelen vanuit diezelfde overlevingsmechanismen.

Het mooie is dat toen ik dit eenmaal begreep, ik op ging merken dat er in mijn leven precies datgene op mijn pad kwam, dat me kon helpen om juist die vaardigheid verder te ontwikkelen. Zo ook in de interactie met mijn paard. Als mens hebben we namelijk de capaciteit om vanuit een diepere bewuste laag op te merken, IN HET MOMENT, dat we handelen VANUIT dit mechanisme, ipv VANUIT onze verbinding met ons hart (ons ware zelf, het leven). En als je dat eenmaal keer op keer bewust opmerkt, kan je ook leren het bewust anders te doen. En zodra we dit zelf bij onszelf kunnen, kunnen we vervolgens ook ons paard leren zich af te stemmen op ons. Op onze zuivere intentie, i.p.v. de vertroebelde versie met onze emoties er tussen. En zo bouw je dan samen aan vertrouwen, respect en samenwerking. Vanuit een (harts)verbinding. Met soms een krachtige energie, soms een hele rustige energie. Net wat er op dat moment nodig is om het paard te helpen te verbinden. Dan ga je samen met je paard ontdekken wat er nodig is om van een gespannen reactie en vluchten van het gevraagde, naar een ontspannen respons en de bereidheid tot samenwerken te komen. Gewoon omdat het zo goed voelt! Dát is mijn hartenwens, voor iedere paardenliefhebber en ieder paard.
 

Wil jij die verbinding met het Hart van het Paard ook ervaren én ben je bereid hiervoor jouw (werk)relatie met jouw paard op een geheel andere wijze te benaderen? Maak dan eens kennis met de HorseSense benadering. Kom bijvoorbeeld op 11 april 2015 naar Equiday en beleef één van onze demonstratie-sessies. Of schrijf je in voor de eerstvolgende HorseSense Experience, een middag vol inspiratie en verbinding met het Hart van het Paard. 

Van Hart tot Hart, 
Monique

Deel:  
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

Nog geen reacties...

Laat een antwoord achter

Naam: Required Field.
E-mail: Required Field. Niet Zichtbaar
Website:
Captcha Code: Required Field.
Reactie: Required Field.