• Reacties: 2
  • 19 January 2016 21:50
  • in Horsemanship
  • door Monique
  • Bezoeken: 936
  • Laatst bewerkt: 19-01-2016
  • (Huidige waardering 0.0/5 Sterren) Totaal aantal Stemmen: 0

Vertrouwen, liefde en compassie, als basis voor de training van het paard.

0 0
Ruim 13 jaar geleden kocht ik, na een veel te lange periode zonder paarden, mijn eerste eigen paard, Lady Ashley. Zij was niet het paard waar ik naar op zoek was, maar het paard dat míj heeft gevonden. Ik was eigenlijk op zoek naar een paard dat 'alles al kon', want ik was als paardeneigenaar en dus trainer (want dat ben je, al is het misschien onbewust, in de dagelijkse omgang met je paard leert hij ook van alles van je), zo groen als gras. Maar goed, Ashley was het paard waar ik direct een klik mee had, toen 9 maanden oud, en ik kon niet meer terug.

De eerste jaren gingen niet gemakkelijk. Ashley bleek al jong diverse trauma's te hebben opgelopen, omdat ze, zie ik nu, vooral verkeerd begrepen werd. Mensen waren bang voor haar gedrag en wilden dat met dwang, manipulatie en geweld oplossen. Ze was als Shire veulen met 9 maanden natuurlijk ook al erg groot en imposant! En hoe helder dat voor mij nu ook is, toen kon ik dat helemaal nog niet zien, maar daarin bleek ze een perfecte spiegel voor mij. Ik voelde me als kind ook niet begrepen, niet serieus genomen en ik was bang voor de reactie van anderen. En omdat ik een 'grote meid' was, werd ik vaak voor voller aangezien dan ik werkelijk aankon voor mijn leeftijd. Zo was het ook met Ashley gegaan in haar leven, maar ik herkende dat zeker niet gelijk! Jaren heb ik lopen klooien en had ik moeite met haar dominante gedrag, dat, zo zie ik nu, puur haar overlevingsstrategie was, omdat alles wat van haar gevraagd werd, voor haar nogal overweldigend was, ze was mentaal emotioneel nog niet rijp en vond alles spannend, maar oogde zelfverzekerd.

In die tijd werd ik omringd door heel veel paardenmensen (professioneel en hobbymatig) die er verstand van hadden, zo dacht ik. En zij deden me geloven dat ze gewoon moest luisteren, dat zij zich moest leren overgeven aan mijn 'leiderschap', waarmee men eigenlijk steeds bedoelde:
"Luisteren! Of anders zwaait er wat!" 
Het voelde nooit goed, zo wilde ik het niet! En Ashley liet zich gewoon niet dwingen. Haar gedrag werd steeds gevaarlijker en ik moest steeds meer kracht bij zetten om haar ook nog maar iets te laten doen wat ik wilde. Op een dag besloot ik: "zo gaan we het niet meer doen! Dit kan zo niet verder! Ik wil mijn paard niet hoeven dwingen en domineren om te doen wat ik wil! Daarvoor heb ik geen paard! Ik wil plezier maken, samen de wereld ontdekken, samen genieten, in verbinding, met liefde voor elkaar." 

Diep van binnen wist ik: het kan ook anders! 
En ik ga het anders doen ook! 

Ineens herkende ik mezelf in haar en begon ik te snappen wat zij moet hebben gevoeld en ervaren al die tijd. En ik besefte dat zowel zij als ik, hierdoor heel wat schade hadden opgelopen inmiddels. Zowel mentaal, emotioneel-sociaal als fysiek. Ik had zelf al wel vele therapieën en cursussen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling gevolgd en veel geheeld in mezelf. En in mijn ontdekkingstocht naar meer balans en harmonie in mezelf, ontdekte ik dat ik gaandeweg meer compassie, begrip en liefde kon voelen voor Ashley. 

Vervolgens kwam ik in aanraking met het EFLC werk (ontwikkeld door Linda Kohanov) en Natural Horsemanship en wist: dit is wat ik moet gaan doen! Dit is waar mijn passie ligt, dit is 'waarom' ik deze weg moest gaan. Mijn hele leven al was ik gefascineerd door hoe mensen in elkaar zitten, wat hun motivatie is voor bepaald gedrag en hoe dat precies werkt. Die passie heeft me uiteraard geholpen op mijn pad van persoonlijke groei. Maar ook mijn passie voor paarden lag hier! Niet het paard alleen inzetten voor mijn persoonlijke pleziertjes maakte mij gelukkig, maar vooral het vinden van de verbinding, de relatie, tussen mijzelf en het paard. Haar gedrag, het niet willen, of eigenlijk niet kunnen samenwerken met mij, was voor mij een spiegel in hoe ik zelf in het leven stond! En toen ik dat bij mezelf kon veranderen, kon de relatie met haar eindelijk ook veranderen. Ik ging met meer compassie met haar om, werd me bewust van wanneer ik vanuit mijn hart werkte met haar en wanneer vanuit mijn oude overtuigingen en overlevingsmechanismen. En ik ontdekte dat haar overlevingsmechanismen ongeveer hetzelfde werkte als die van mij! 

En zo is, vele frustraties, emotionele uitbarstingen, maar vervolgens ook veel helende momenten van verbinding en bewustzijn, later, mijn HorseSense benadering ontstaan. Ik leerde volledig mezelf te zijn, mezelf toe te staan volledig te mogen zijn wie ik ben. Heb al mijn angsten in de ogen gekeken en laat ze niet meer mijn leven bepalen. 

Nu heb ik, samen met mijn lieve merrie Lady Ashley en haar zoon Amigo heel veel plezier, ontspanning en innerlijke rust gevonden in onze samenwerking. Dagelijks volgen wij ons hart, samen, in verbinding. Ik laat mijn leven niet meer leiden door anderen en kies niet meer voor methodes gebaseerd op dominantie-overgave. Ik volg mijn innerlijke wijsheid, mijn hart. En ik voel me vrij! Blij en gelukkig! En dat is te zien en ervaren in de relatie die ik heb met mijn paarden! 

En jazeker, ik maak af en toe best nog 'fouten' in de benadering van de training van mijn paarden, niet alles gaat perfect, zeker niet! Ashley en ik werken nog dagelijks aan het losmaken van diverse trauma's en belemmerende conditioneringen die we samen hebben opgebouwd. Maar het is de beleving, de manier waarop ik deze dingen nu benader die ervoor zorgen dat ik in iedere uitdaging die ik tegenkom, een kans zie om te groeien in bewustzijn en nog meer mezelf te zijn, door de verbinding daarin juist te blijven opzoeken, ipv ertegen te strijden als ongewenst. En stapje voor stapje wordt onze verbinding sterker en is er, juist nu ook in de moeilijkere momenten, meer en meer vertrouwen en kan ze zich meer en meer aansluiten op mijn energie en zuivere intentie dat ik werkelijk alleen van haar vraag om met me in verbinding te blijven, zonder dat ze zich zo hoeft te verzetten. Dat ik niets meer van haar zal vragen wat ze niet kan of wil en dat ze zich altijd en in alles wat ik van haar vraag, veilig en comfortabel kan voelen. 

Lieve Ashley, ik hou van jou, precies zoals je bent!

Deel:  
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

Deze tekst heeft 2 Reacties

Laat een antwoord achter

Naam: Required Field.
E-mail: Required Field. Niet Zichtbaar
Website:
Captcha Code: Required Field.
Reactie: Required Field.