• Reacties: 0
  • 20 September 2013 19:46
  • in Paardencoaching
  • door Monique
  • Bezoeken: 2932
  • Laatst bewerkt: 8-04-2014
  • (Huidige waardering 3.0/5 Sterren) Totaal aantal Stemmen: 1

Gewoon meZelf

1 1
Werkelijk ZIJN Wie ik ben is een kunst die ik nog lang niet altijd onder de knie heb.
De afgelopen dagen merkte ik een verschuiving in mijn BewustZijn waar ik vandaag echt even heel bewust bij stil moest staan, om niet te verzanden in oude patronen en de automatische piloot van het mechanisme van het ego op te pakken en zo onbewust weer door te kabbelen. Dat vergt moed maar vooral een dieper aanschouwen. Ik voelde weer de bekende onrust in mijn lichaam ontstaan, kleine irritaties, kort lontje, over de kleinste dingen. Voorheen zou ik dan oppervlakkiger blijven kijken naar die kleine dingen en het antwoord daarin zoeken. Echter, nu ik het mechanisme van mijn ego begrijp dat het projecteert en vooral ook buiten mijzelf op zoek gaat naar 'wat niet goed is', heb ik deze keer bewust een paar keer deze week een moment genomen om IN mijzelf te aanschouwen wat er is en wat er dan volgens ego 'niet goed is zoals het is'. En ik kwam een oud stuk tegen waar ik me niet bewust van was dat dat nog vast zat in mijn systeem. Toen ik het heel bewust weer kon aankijken en zien voor wat het was, merkte ik direct dat dit het onderliggende was wat steeds getriggerd werd door al die kleine onbenullige dingen. Hoe? De energie van irritatie over dat wat er werkelijk was had ik niet opgemerkt en steeds genegeerd (onbewust). Echter, Bewustzijn zorgt er wel voor dat je het opmerkt, dus kwamen er weer situaties op mijn pad die me steeds weer datzelfde gevoel en emoties gaven, zonder dat ik begreep hoe het nou kwam dat ik nu ineens weer zo reageerde. Steeds weer een nieuwe situatie, steeds weer een nieuwe trigger. Totdat ik wakker werd en het kon laten zijn voor wat het is dat hier getoond werd. Want dat is hoe het werkt, BewustZijn brengt je juist die situaties die je nodig hebt om wakker geprikt te worden zodat je kan aanschouwen waar de non-acceptatie zit. Dit bied in het moment, in het Nu, de mogelijkheid het er volledig te laten zijn, zodat het weer vrij kan gaan stromen ipv dat het wordt onderdrukt of genegeerd. Eerst gingen even de tranen stromen, daarna kwam het besef dat er een overtuiging vast zat die me niet meer diende, maar waar ik nog wel veel verdriet over had, en wat nog een stuk angst opriep. Die angst aankijkende, er gewoon te durven toelaten en omarmen, en dan, dan ineens, is het stil. Weg, huh? Waar ging het ook weer over?

En dan de verwondering, directe feedback, van mijn paarden. Want oh wow, had ik even een mooie ochtend met mijn paarden vanochtend. Alles was door dit aanschouwen en toelaten helemaal open en de energie kon vrij stromen en dan, ja dan is daar Ashley en die op zo'n moment zo enorm met me verbonden is en bereid alles samen te doen wat er maar mogelijk is, dat is echt een hemelse ervaring. We hebben eerst samen met Amigo een beetje gespeeld, samen gewandeld en toen een stukje bareback gereden. Alles heel relaxed, lekker rustig en kalm rijden en genieten van het samen zijn en in openheid ontdekken van de mogelijkheden in het samen rijden als één, luisteren naar elkaar en elkaars intentie ontdekken. Volgen en leiden afgewisseld, alles in afstemming en harmonie.

Dank je wel Ashley, voor deze geweldige ervaring! Wat hou ik toch van jou!
Deel:  
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

Nog geen reacties...

Laat een antwoord achter

Naam: Required Field.
E-mail: Required Field. Niet Zichtbaar
Website:
Captcha Code: Required Field.
Reactie: Required Field.